´╗┐
     » Ustr├│j, w┼éadza, partie
     » Literatura
         » Poezja Hiszpa┼äska
         » Historia Literatury
         » Biografie
     » Historia
         » Dla dociekliwych
         » Madryt
         » B┼éogos┼éawieni i ┼Ťwi─Öci
         » Prezentacje
     » Architektura
     » Muzyka
     » Film
     » Malarstwo
     » Zwyczaje i ┼Ťwi─Öta
     » Powiedzenia i przys┼éowia
     » Dane statystyczne
     » Budownictwo
     » Rolnictwo


192.162.146.131 :: Kompendium
martes, 11 de diciembre, 2018
Dámaso, Sabino, Daniel
    B┼éogos┼éawieni i ┼Ťwi─Öci

Bł. Jan Agramunt SP (1907-1936)

┬ę Zakon Pijar├│w

 Urodzi┼é si─Ö w Almazora (Castellón) 14 lutego 1907 r. Jego rodzicami byli Józef Agramunt i Antonia Riera. Habit zakonny przyj─ů┼é w Albarracín 15 sierpnia 1922 r., a pierwsz─ů profesj─Ö zakonn─ů z┼éo┼╝y┼é 15 lutego 1923 roku. Studia filozoficzne odby┼é w Irache a teologiczne w Masía del Pilar de Godelleta. Tam te┼╝ z┼éo┼╝y┼é profesj─Ö wieczyst─ů w dniu 15 sierpnia 1928 roku. ┼Üwi─Öcenia kap┼éa┼äskie otrzyma┼é w grudniu 1930 roku.
Pos┼éug─Ö kalasanty┼äsk─ů wype┼énia┼é w Gandía (1929-1932), w Albacete (1932-1935), w Castel-lón de la Plana (1935-1936).
Zgin─ů┼é w okolicach Almazora 4 sierpnia 1936 roku. Jego szcz─ůtki zachowa┼éy si─Ö na cmentarzu w Almazora.


 

Pocz─ůwszy od 18 lipca 1936, w Castellón de la Plana, gdzie przebywa┼é O. Jan Agramunt, rozruchy rewolucyjne by┼éy zdecydowanie antyreligijne. Rektor Kolegium Szkó┼é Pobo┼╝nych pozosta┼é na swoim miejscu tak d┼éugo jak to by┼éo mo┼╝liwe, dlatego pozwoli┼é ojcom ze Wspólnoty szuka─ç miejsca, w którym mogliby si─Ö ukry─ç.
20 lipca O. Agramunt zadecydowa┼é uda─ç si─Ö do Almazora, swojej rodzinnej miejscowo┼Ťci, by tam zamieszka─ç w domu swoich rodziców. Równie┼╝ to miejsce nie by┼éo zbyt bezpieczne, gdy┼╝ rodzina by┼éa znana ze swych prawicowych pogl─ůdów.
W miejscowo┼Ťci, jak w ca┼éej Prowincji Castellón, mia┼éy miejsce wyst─ůpienia antyreligijne. W dniu, w którym zosta┼é podpalony ko┼Ťció┼é parafialny i ko┼Ťció┼é Santo Christo del Calvario, O. Jan odprawia┼é Msz─Ö ┼Ťw. w ukryciu, w kaplicy Sióstr Pocieszenia i spo┼╝y┼é Naj┼Ťwi─Ötszy Sakrament, który znajdowa┼é si─Ö w tabernakulum, aby nie dopu┼Ťci─ç do profanacji.

Mówi si─Ö, ┼╝e pod koniec lipca pewna niewiasta znalaz┼éa w┼Ťród ruin ko┼Ťcio┼éa Santo Cristo, obok cyborium, troch─Ö Hostii. My┼Ťl─ůc, ┼╝e s─ů to Hostie konsekrowane, zebra┼éa je i zanios┼éa do O. Agramunta. Ten, przed ich spo┼╝yciem, jak to uczyni┼é z Postaciami w ko┼Ťciele Pocieszenia, chcia┼é uda─ç si─Ö do pra┼éata Castellón, aby dowiedzie─ç si─Ö jak powinien post─ůpi─ç w tym przypadku. Jego brat odradza┼é mu tam si─Ö udawa─ç, ale ojciec by┼é przekonany, ┼╝e jego obowi─ůzkiem jest rozstrzygn─ů─ç t─Ö spraw─Ö sumienia. W Castellón znalaz┼é si─Ö kto┼Ť, kto go rozpozna┼é i doniós┼é o jego obecno┼Ťci "czerwonemu" Komitetowi.

Kiedy, po rozmowie z pra┼éatem, O. Agramunt wraca┼é do Almazora, spotka┼é milicjantów, którzy czekali na niego, aby go zaaresztowa─ç. Oko┼éo 21 zosta┼é zaprowadzony do Magistratu i stamt─ůd do wi─Özienia: godzin─Ö wcze┼Ťniej zosta┼é zaaresztowany jego brat Fryderyk.

W pierwszych dniach sierpnia, w wiezieniu w Almazora przebywa┼éa dwudziestka ludzi, w┼Ťród których by┼éo czterech ksi─Ö┼╝y. Wkrótce rozpocz─Öto zabija─ç ksi─Ö┼╝y: i tak po paru dniach zosta┼é wyprowadzony z wi─Özienia i zabity Ksi─ůdz Paschale Uzó. O. Jan zrozumia┼é, ┼╝e nie za d┼éugo przyj-dzie jego kolei i modlitw─ů przygotowa┼é si─Ö do m─Öcze┼ästwa, które uwa┼╝a┼é za dar Bo┼╝y. Kilka razy spowiada┼é si─Ö u ksi─Ödza Paschale Chulví, który b─Ödzie jego towarzyszem m─Öcze┼ästwa i spowiada┼é innych wi─Ö┼║niów. Wszystkim dodawa┼é odwagi. By┼é zwyczaj powtarza─ç: "Mog─ů odebra─ç nam ┼╝ycie, ale nic wi─Öcej".

Matka i siostra, które go cz─Östo odwiedza┼éy, szuka┼éy sposobu, by uwolni─ç O. Jana i jego brata Fryderyka, gotowe do u┼╝ycia ka┼╝dego ┼Ťrodka, tak┼╝e sprzeda┼╝y wszystkiego co mieli. O. Jan, kiedy si─Ö o tym dowiedzia┼é, zdecydowanie si─Ö temu sprzeciwi┼é, mówi─ůc, ┼╝e je┼Ťli wol─ů Bo┼╝─ů jest by umar┼é jako m─Öczennik, to b─Ödzie bardzo zadowolony z takiej ┼Ťmierci.

Tak┼╝e narzeczona brata po┼Ťwi─Öca┼éa si─Ö, aby ich uwolni─ç. Mia┼éa odwag─Ö stan─ů─ç przed dowódc─ů milicjantów: powiedzia┼éa mu, ┼╝e dwaj bracia byli z ubogiej rodziny, ale s─ů lud┼║mi uczciwymi i wykszta┼éconymi, ┼╝e byliby po┼╝yteczni dla spo┼éecze┼ästwa... Odpowied┼║ by┼éa nast─Öpuj─ůca: dla Fryderyka mo┼╝e by─ç nadzieja, ale dla O. Jana nie mo┼╝na nic zrobi─ç, z prostej przyczyny, jest ksi─Ödzem.
Tak to dla O. Agramunta wybi┼éa godzina m─Öcze┼ästwa. Oko┼éo pó┼énocy 13 sierpnia zosta┼é wyprowadzony z wi─Özienia razem z ksi─Ödzem Chulví. Brat Fryderyk mocno go u┼Ťcisn─ů┼é, mówi─ůc, ┼╝e jest gotów i┼Ť─ç za nim a┼╝ na ┼Ťmier─ç. O. Jan odpowiedzia┼é, ┼╝e nie musi si─Ö nim przejmowa─ç, poniewa┼╝ idzie do Raju. Brat musia┼é si─Ö zadowoli─ç odprowadzeniem go tylko wzrokiem, do wej┼Ťcia do auta.

W czasie drogi na m─Öcze┼ästwo by┼é spokojny, nawet robi┼é wra┼╝enie, ┼╝e jest radosny. Rozmawia┼é z milicjantami, mówi─ůc, ┼╝e im z serca przebacza.

Kiedy dojechali do miejsca nazywanego "Plá de Museros", po┼éo┼╝onego 6 kilometrów od Almazora, zjechali z szosy i skierowali si─Ö na wiejsk─ů drog─Ö i po kilkuset metrach zatrzymali si─Ö. Tam dwóm ksi─Ö┼╝om kazano wysi─ů┼Ť─ç z samochodu i zbli┼╝y─ç si─Ö do ┼Ťwi─Ötoja┼äskiego drzewa, po czym zostali zastrzeleni.

Mówi si─Ö, ┼╝e O. Jan zgin─ů┼é kl─Öcz─ůc i ┼╝e jego ostatnimi s┼éowami by┼éy s┼éowa przebaczenia dla morderców.

Cia┼éa ich zosta┼éy pochowane zbyt pobie┼╝nie, przykryte odrobin─ů ziemi, tak ┼╝e kilka dni pó┼║niej Komitet rozkaza┼é obla─ç je benzyn─ů, spali─ç i pochowa─ç na swoim miejscu. Z cia┼éa O. Jana zachowa┼éy si─Ö pewne szcz─ůtki, które pos┼éu┼╝y┼éy do jego identyfikacji, kiedy, po zako┼äczeniu wojny, rodzice s─ůdownie wyst─ůpili o ekshumacj─Ö.
Jego szcz─ůtki razem ze szcz─ůtkami ks. Chulví zosta┼éy z┼éo┼╝one w grobowcu na cmentarzu w Almazora.

***

O. Jan Agramunt, pomimo m┼éodego wieku - zgin─ů┼é maj─ůc tylko 29 lat -pozostawi┼é po sobie dobre wspomnienie w Szko┼éach Pobo┼╝nych i w rodzinnej miejscowo┼Ťci, nie tylko poprzez m─Öcze┼ästwo, ale tak┼╝e przez ┼Ťwietlany przyk┼éad, który da┼é jako zakonnik i jako wychowawca.

Urodzony w uroczym miasteczku Almazora, pochodzenia arabskiego, ale z korzeniami chrze┼Ťcija┼äskimi, Jan otrzyma┼é dobre wychowanie od swoich pobo┼╝nych rodziców, Józefa i Antoniny Riera. Od ma┼éego s┼éu┼╝y┼é w ko┼Ťciele parafialnym jako ministrant. Maj─ůc pi─Ökny g┼éos i odkrywaj─ůc predyspozycje do muzyki, ┼Ťpiewa┼é w czasie ┼Ťwi─Ötych obrz─Ödów, z wielkim po┼╝ytkiem wiernych. W┼Ťród swoich rówie┼Ťników odznacza┼é si─Ö religijno┼Ťci─ů i dobroci─ů.

Blisko┼Ť─ç o┼étarza i aktywny udzia┼é w funkcjach liturgicznych przyczyni┼éy si─Ö do zrodzenia si─Ö w nim pragnienia zostania kap┼éanem. Piecz─Ö nad nim mia┼é proboszcz miejscowo┼Ťci i udzieli┼é mu pierwszych lekcji j─Özyka ┼éaci┼äskiego. Jednak rodzina by┼éa biedna i nie mog┼éa pokrywa─ç kosztów seminarium. On spotka┼é brata Józefa: by┼éym uczniem ojców pijarów, porozmawia┼é o nim z Rektorem Kolegium w Castellón, i tak oto Jan móg┼é by─ç przyj─Öty do Szkó┼é Pobo┼╝nych. Ten sam brat to-warzyszy┼é mu do Walencji. Opowiada brat Fryderyk, ┼╝e gdy Józef po┼╝egna┼é si─Ö z nim, Jan zacz─ů┼é p┼éaka─ç. My┼Ťl─ůc, ┼╝e chcia┼é odst─ůpi─ç od swojej decyzji, powiedzia┼é mu: "Je┼╝eli chcesz, mo┼╝esz wróci─ç do domu". Ale Jan odpowiedzia┼é: "Nie, chc─Ö zosta─ç, jednak nie wiem, czy b─Öd─Ö w stanie poradzi─ç sobie ze studiami. Ale jednej rzeczy jestem pewien, ┼╝e nikt nie b─Ödzie móg┼é si─Ö skar┼╝y─ç na mnie z powodu moich obowi─ůzków i mego zachowania".

Dwa lata sp─Ödzi┼é w postulantacie w Masía del Pilar de Godelleta, daj─ůc prób─Ö przyk┼éadnego studium i dobrego ┼Ťwiadectwa, ┼╝e powo┼éanie pijarskie nie by┼éo wynikiem dzieci─Öcego kaprysu, ale by┼éo g┼é─Öboko zakorzenione w jego duszy.
Dopuszczony do nowicjatu, uda┼é si─Ö do Albarracín i tam, pod kierownictwem O. Magistra Andrzeja Clemente uczy┼é si─Ö ┼╝y─ç jako zakonnik. Uczy┼é si─Ö harmonizowa─ç swój charakter radosny i m┼éodzie┼äczy z powag─ů i skupieniem w┼éa┼Ťciwymi domowi formacyjnemu. Nie straci┼é dobrego nastroju, kiedy na koniec nowicjatu, nie móg┼é uda─ç si─Ö do Irache, aby rozpocz─ů─ç regularnie rok szkolny, zgodnie ze swoim pragnieniem, poniewa┼╝ zosta┼é dotkni─Öty uci─ů┼╝liw─ů gor─ůczk─ů.

W Domu Centralnym w Irache, gdzie do rozpocz─Ötego roku do┼é─ůczy┼é pod koniec pa┼║dziernika 1923 roku, ca┼ékowicie po┼Ťwi─Öci┼é si─Ö studiom, podczas których wraz z filozofi─ů i teologi─ů, studiowa┼éo si─Ö przedmioty konieczne dla formacji przysz┼éych nauczycieli. Bardzo dobrze sobie radzi┼é we wszystkich dyscyplinach, ale przedmiotem ulubionym by┼éa bez w─ůtpienia muzyka, któr─ů uprawia┼é od ma┼éego. Obdarzony pi─Öknym barytonem, dobrym uchem i z dobr─ů znajomo┼Ťci─ů teorii odznacza┼é si─Ö podczas prób i wyst─Öpów chórów, ┼Ťwieckich i ko┼Ťcielnych.

W 1926 roku zosta┼é wys┼éany do Masía, do drugiego Junioratu, aby uko┼äczy─ç studia teologiczne. 15 lutego 1928 roku z┼éo┼╝y┼é profesj─Ö wieczyst─ů.

Zdolno┼Ťci pedagogiczne Ojca Jana, jego apostolat kap┼éa┼äski, jak równie┼╝ jego dary muzyczne i dobroduszno┼Ť─ç jego charakteru uwydatni┼éy si─Ö w latach, w których wype┼énia┼é pos┼éug─Ö kalasanty┼äsk─ů w Kolegiach w Gandía, Albacete i Castellón. By┼éy to lata prawdziwie szcz─Ö┼Ťliwe.

W Gandía przebywa┼é w latach od 1930 do 1932. Podczas ┼Ťwi─ůt Bo┼╝ego Narodzenia uda┼é si─Ö do Almazora, aby odprawi─ç Msz─Ö ┼Üwi─Öt─ů Prymicyjn─ů w ko┼Ťciele parafialnym, w którym by┼é ochrzczony. By┼é to wielki dzie┼ä dla jego rodziny i dla ca┼éej miejscowo┼Ťci, która widzia┼éa dawnego ministranta zbli┼╝aj─ůcego si─Ö do o┼étarza jako S┼éuga Chrystusa, w sytuacji, w której zaczyna┼éo si─Ö s┼éysze─ç o pierwszych zam─Ötach politycznych i pierwszych manifestacjach antyreligijnych.

By┼éy to lata, w których zakonnicy i Instytuty byli zobowi─ůzani do ukrywania swej to┼╝samo┼Ťci, aby móc kontynuowa─ç dzia┼éalno┼Ť─ç edukacyjn─ů. Mimo to jednak, rodziny nadal ufnie powierza┼éy swoich synów Ojcom Pijarom, poniewa┼╝ chcia┼éy, a┼╝eby byli wychowywani w wierze i kszta┼étowani w cnotach chrze┼Ťcija┼äskich.
O. Agramuntowi w Albacete zosta┼éo powierzone uczenie ch┼éopców z Baccellierato. Wype┼énia┼é dzia┼éalno┼Ť─ç dydaktyczn─ů ze zwyczajn─ů dobroduszno┼Ťci─ů, ale tak┼╝e z wielk─ů powag─ů: potrafi┼é by─ç z ch┼éopcami i by┼é przez nich powa┼╝any jako jeden z bardziej zdolnych nauczycieli.

W roku szkolnym 1935/36 zosta┼é przeniesiony do Kolegium w Castellón de la Plana, blisko swojej miejscowo┼Ťci. Swój obowi─ůzek pijara i obowi─ůzek Prefekta szko┼éy wype┼énia┼é do ko┼äca roku szkolnego, kiedy musia┼é szuka─ç miejsca, gdzie móg┼éby si─Ö ukry─ç.

"Jego kariera pijara by┼éa krótka, ale intensywna - mówi O. Calasanz Bau. Po szcz─Ö┼Ťliwym dzieci┼ästwie, po wytrwa┼éej formacji, po 7 latach ca┼ékowitego po┼Ťwi─Öcenia si─Ö nauczaniu, zosta┼éa ona ukoronowana ┼Ťwiadectwem krwi, najwy┼╝sz─ů prób─ů jego mi┼éo┼Ťci do Chrystusa".

Aresztowany pewnego razu, pomimo nalega┼ä matki i siostry, nie móg┼é by─ç uwolniony, z jednego powodu, ┼╝e by┼é S┼éug─ů Chrystusa.
Podczas uwi─Özienia by┼é zawsze pogodny: wype┼énia┼é urz─ůd kap┼éa┼äski, otrzyma┼é sakrament pokuty od ksi─Ödza Micha┼éa Chulví, swego towarzysza m─Öcze┼ästwa.

Chcia┼é by─ç zabity bez odwracania si─Ö plecami, na kolanach, wypowiadaj─ůc s┼éowa przebaczenia.

   

Czytano 10063 razy Opublikował: Admin Data utworzenia: 21 Październik 2005 Data aktualizaji 11 Grudzień 2018
Ilo┼Ť─ç odwiedzin strony: 54810581 od 2005-11-01
Obecnie na stronie jest: 7 u┼╝ytkownik├│w
2000- © Hiszpania-online.com - Wszelkie prawa zastrze┼╝one